Η 11η Νοεμβρίου, μια γιορτή της συμμετοχικής δημοκρατίας
«Το ΠΑΣΟΚ, τις μέρες αυτές, σκέφτηκε, προβληματίστηκε, συγκρούστηκε, πόνεσε, αλλά και αλλάζει, δημιουργώντας μια νέα πολιτική και ιδεολογική ενότητα και, έναν διάλογο, πολιτικό, ουσιαστικό, δημοκρατικό, για την ελληνική κοινωνία.
Καλώ όλα τα μέλη και τους φίλους του ΠΑΣΟΚ, τους ανήσυχους πολίτες, που θέλουν να έχουν λόγο στις ανοικτές μας διαδικασίες, να ξεπεράσουν αμφιβολίες, αναστολές και πικρίες, να πάρουν μέρος σ’ αυτή την μεγαλειώδη, δημοκρατική εκλογική διαδικασία, με ανοιχτό τον νου και την καρδιά. Δεν περισσεύει κανείς. Όλοι έχουν λόγο, όλοι έχουμε λόγο για όλα. Όλοι νοιαζόμαστε για το καλύτερο. Η μεγάλη συμμετοχή στις 11 του Νοέμβρη, σημαίνει και δυναμική, νέα αρχή στις 12 του Νοέμβρη.»
Κέρδισε ο διάλογος
«Ο χρόνος στην πολιτική λειτουργεί υπέρ των ιδεών. Η συζήτηση, η διαβούλευση, η συμμετοχή μπορεί να είναι χρονοβόρες διαδικασίες. Είναι όμως διαδικασίες που εξασφαλίζουν ότι θα ακουστεί η φωνή του πολίτη. Η πολιτική χωρίς τη φωνή του πολίτη είναι απλή διευθέτηση. Όσοι ήθελαν γρήγορες διαδικασίες, ήθελαν διευθέτηση. Όσοι ήθελαν περισσότερο χρόνο, ήθελαν διάλογο. Κέρδισε ο διάλογος και έτσι κέρδισε και το ΠΑΣΟΚ.»
Το ΠΑΣΟΚ δεν χρειάζεται αντι-Καραμανλή
«Ο λαός μας, μας θέλει ξανά μακριά από καθεστωτισμούς και κυβερνητισμούς. Δεν θέλει, να γίνουμε Καραμανλής στη θέση του Καραμανλή, δεν θέλει, απλώς να κερδίσουμε τις εκλογές. Θέλει να κερδίζουμε τις εκλογές, για να υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματά του, να στεριώνουμε τις προσδοκίες του, να ανταποκρινόμαστε στις ανάγκες και αγωνίες του, να του επιτρέπουμε να είναι ο λαός της δημιουργίας, του ταλέντου και της κοινωνικής αλλαγής που αξίζει.
Πρώτιστη απαίτησή μας, η άσκηση μιας ισχυρής προγραμματικής αντιπολίτευσης, απέναντι σε μια κυβέρνηση κι ένα πολιτικό σύστημα, που δεν κατανοεί τις παγκόσμιες αλλαγές, που κλέβει δικά μας συνθήματα για να κρύψει το δικό της σκληρό πρόσωπο, αυτό που καλλιεργεί τον φόβο, τον αυταρχισμό, την ανασφάλεια. Που δεν ανταποκρίνεται στις δυνατότητες διεθνούς δράσης της Ελλάδας, στα πλαίσια μιας νέας εποχής. Που δεν κινητοποιεί τις εθνικές δυνάμεις της Ελλάδας στις διεθνείς διαπραγματεύσεις, όπου λαμβάνονται αποφάσεις για την καθημερινότητα του πολίτη.»
Νέος εκλογικός νόμος ενάντια στις πελατειακές σχέσεις
«Χρειάζεται μια νέα εθνική στρατηγική, για την αλλαγή του δημοκρατικού μας συστήματος. Με αλλαγή του εκλογικού νόμου, που θα απαλλάξει το πολιτικό προσωπικό από σχέσεις πελατειακής εξάρτησης. Ένας νόμος, που θα συνδυάζει μονοεδρικές περιφέρειες και ευρείες εκλογικές περιφέρειες με λίστα. Ταυτόχρονα, θα ενισχύει την αναλογικότητα.
Η ενίσχυση όλων των μηχανισμών διασφάλισης- και όταν χρειάζεται- η επιβολή της διαφάνειας στην πολιτική ζωή, με άμεσο χτύπημα της διαφθοράς. Με την προώθηση ενός νέου κύματος «Καποδίστρια», για ισχυρούς δήμους και εκλεγμένη περιφέρεια. Με συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας και έλεγχο της τοπικής διαφθοράς. Με τον εμπλουτισμό του πολιτεύματος, με στοιχεία άμεσης δημοκρατίας, την ενεργοποίηση και διεύρυνση των δυνατοτήτων δημοψηφίσματος. Με την εισαγωγή, σε όλα τα επίπεδα, λαϊκής πρωτοβουλίας.»
Μεταρρυθμίσεις με περιεχόμενο
“Πρέπει να σταματήσουμε να χρησιμοποιούμε τη λέξη μεταρρύθμιση χωρίς να λέμε για ποιον την κάνουμε. Ακούσαμε να μιλάει η Νέα Δημοκρατία για μεταρρύθμιση στην παιδεία. Δεν εννοούσε τους γονείς. Δεν εννοούσε τους καθηγητές. Σίγουρα δεν εννοούσε τους μαθητές και τους φοιτητές. Εννοούσε κάποιους που θέλουν να βγάλουν λεφτά από την παραπαιδεία.
Αν θέλεις να μιλήσεις για την παιδεία πρέπει να ξεκινήσεις από τον βρεφονηπιακό σταθμό και το νηπιαγωγείο. Εκεί που ορίζεται η σχέση του παιδιού, του δασκάλου και του γονέα με την παιδεία. Και να προχωρήσεις προς τα πάνω. Αν δεν κάνεις αυτό, τότε δεν είναι μεταρρύθμιση.”
Η νέα κοινωνική συμμαχία: Παραγωγικές δυνάμεις και ασθενέστερες τάξεις
«Η ανάπτυξη και οι μεταρρυθμίσεις δεν μπορούν να επιτευχθούν χωρίς τη συμμαχία των ανερχόμενων κοινωνικών δυνάμεων με τις ασθενέστερες τάξεις. Ούτε χωρίς την ενίσχυση του κοινωνικού κράτους που τους δίνει την ασφάλεια και τη σιγουριά για να είναι δημιουργικές, παραγωγικές και συμμέτοχες στη διανομή του εθνικού εισοδήματος. Μόνο μια δεξιά διακυβέρνηση, που διαχειρίζεται την εξουσία εξυπηρετώντας την κερδοσκοπία, μπορεί να τρέφει την αυταπάτη μιας ανάπτυξης που περιθωριοποιεί τους αδύνατους, απορυθμίζει το κοινωνικό κράτος, παράγει αδικία και τελικά αποδυναμώνει το ανθρώπινο δυναμικό της χώρας.
Απάντησή μας, είναι η συμπαράταξή μας στο πλευρό των εργαζομένων και των οικονομικών μεταναστών, που αντιμετωπίζουν χαμηλές αμοιβές και αβέβαιες προοπτικές. Των γυναικών, που μάχονται να συνδυάσουν τη μητρότητα, με την εργασία και την οικογένεια. Και της παραμελημένης ελληνικής μεσαίας τάξης, που συμπιέζεται όλο και περισσότερο. Απάντησή μας, είναι η συμπαράταξή μας με τους καταναλωτές, που δικαιούνται ποιότητα και λογικές τιμές. Με τους δημιουργικούς επιχειρηματίες, που διαθέτουν επενδυτικούς στόχους, κοινωνική ευαισθησία και περιβαλλοντική συνείδηση. Με τα ανήσυχα, ταλαντούχα, πρωτοπόρα στοιχεία της εργασίας, των δημόσιων υπηρεσιών, της εκπαίδευσης, της επιστήμης, της τέχνης και του αθλητισμού. Με την ανασφαλή γενιά, των χαμηλόμισθων νέων των 400, 500, 700 ευρώ, που καλείται να τα βγάλει πέρα με τον βασικό μισθό, χωρίς όμως προϋποθέσεις και προοπτικές, μιας ζωής με νόημα και όραμα. Το ΠΑΣΟΚ, στέκεται απέναντι στην κοινωνία των δύο τρίτων, στην ανεργία, στην έλλειψη μορφωτικών προοπτικών, στην απουσία απαραίτητων κοινωνικών παροχών.»
Για μια νέα σχέση κράτους-αγοράς
«Σήμερα, οι χώρες της Δύσης αναζητούν τρόπους και μεθόδους, να ελέγξουν τις ξένες επενδύσεις. Γιατί; Διότι δεν θέλουν να λεηλατηθεί ο πυρήνας του παραγωγικού τους ιστού, των υποδομών τους, των στρατηγικών επιχειρήσεών τους. Επιδιώκουν να διασφαλίσουν, στρατηγικά, δημόσια αγαθά. Γι’ αυτό, θέτουμε κι εμείς το ζήτημα αγοράς και κράτους, με έναν νέο τρόπο.
Γι’ αυτό, θα φέρουμε ειδικό σχέδιο νόμου στη Βουλή για την προστασία των κλάδων εθνικής στρατηγικής σημασίας στην ενέργεια, στις τηλεπικοινωνίες, στις μεγάλες υποδομές. Αυτό αποτελεί ζήτημα Δημοκρατίας και δημοκρατικού σχεδιασμού, αλλά επίσης, αποτελεί ζήτημα διασφάλισης της καθολικότητας των ποιοτικών δημόσιων αγαθών και των κοινωνικών μας δικαιωμάτων.»