Συντρόφισσες και σύντροφοι, ένα μεγάλο ευχαριστώ γι’ αυτή σας την εμπιστοσύνη, γι’ αυτή σας την αγάπη.
Σε δέκα μέρες, καλούμαστε όλοι μας, να προσέλθουμε μαζικά στη μεγάλη γιορτή της συμμετοχικής δημοκρατίας. Να πάρουμε τις μεγάλες μας αποφάσεις για το μέλλον της παράταξής μας, της Δημοκρατικής Παράταξης. Να χαράξουμε μια νέα πορεία, λυτρωτική για μας, απελευθερωτική για την κοινωνία, ανατρεπτική των εμποδίων που μας χωρίζουν από το μέλλον. Το μέλλον, που θα μας κάνει σίγουρους για τους εαυτούς μας, υπερήφανους για τη χώρα μας, ασφαλείς για τα παιδιά μας.
Περήφανους, για τον κόσμο που θα τους παραδώσουμε, τα παραδείγματα που θα τους δώσουμε, τους ορίζοντες που θα τους ανοίξουμε για να ονειρεύονται, χωρίς τον φόβο της αβεβαιότητας, το άγχος της ανεργίας, το άγος της αδικίας και της αναξιοκρατίας.
Πριν να ταξιδέψουμε στο μέλλον των αρχών, των αξιών και των οραμάτων μας, θα ‘θελα να γυρίσουμε για λίγο πίσω, στις ρίζες τωνριζοσπαστικών μας παραδόσεων, για να θυμηθούμε, ότι τα αίτια της ήττας μας, βρίσκονται στο ξερίζωμά μας από αυτές.
Στο ξερίζωμά μας, από τις καρδιές, τις ψυχές και τις προσδοκίες ενός λαϊκού Κινήματος, που αγωνίστηκε, μάτωσε, θυσιάστηκε, αλλά ποτέ δεν έπαψε να πηγαίνει μακριά, να βλέπει ψηλά, να ατενίζει μπροστά, να ελπίζει για αυτά που αξίζει, θέλει και μπορεί.
Θέλω μονάχα να πω πως ό,τι κι αν έχει συμβεί, ό,τι κι αν συμβαίνει, ό,τι κι αν μας πίκρανε, ό,τι κι αν μας απασχολεί, πρέπει να θυμόμαστε, ότι είμαστε συνέχεια μιας ιστορίας, στην οποία χρωστάμε τη μνήμη που μας κάνει να είμαστε αυτό που είμαστε, και την προοπτική να ξαναγίνουμε, αυτό που ο λαός περιμένει από εμάς.
Να θυμόμαστε αυτά που πρέπει να θυμόμαστε, αλλά και αυτά που δικαιούμαστε να ονειρευόμαστε. Να κάνουμε την επικαιρότητα ιστορικότητα, να κάνουμε την είδηση των δημιουργικών μας αντιπαραθέσεων, συνείδηση του πολιτικού μας χρέους και της κοινωνικής μας αποστολής.
Συντρόφισσες και σύντροφοι, στις 16 Σεπτεμβρίου, το ΠΑΣΟΚ είχε ένα πραγματικά άσχημο εκλογικό αποτέλεσμα. Υπήρχαν αιτίες που έπρεπε να αναλυθούν, ευθύνες που έπρεπε να αναληφθούν. Εκείνο το βράδυ, εγώ ανέλαβα τις δικές μου ευθύνες. Μίλησα, όμως, και για αυτές που με ξεπερνούσαν, εξήγησα γιατί δεν είχαμε ξανακερδίσει την εμπιστοσύνη των πολιτών.
Κίνησα τις διαδικασίες, για να αποφασίσουν τα μέλη και οι φίλοι μας, με ποιον τρόπο θα έπρεπε να ξανακερδίσουμε αυτή την εμπιστοσύνη των πολιτών. Να αποφασίσουμε, εάν οι ευθύνες ήταν προσωπικές ή πολιτικές, επικοινωνιακές ή κοινωνικές, συγκυριακές ή στρατηγικές. Αν θα συνεχίζαμε τον δρόμο των συμβιβασμών, των συμψηφισμών και των μέσων όρων, ή θα μπαίναμε σε μια πορεία ρήξεων, τομών και ανατροπών, που θα μας ξανάβαζαν σε μία νικηφόρα τροχιά.
Ουσιαστικά, είχαμε δύο επιλογές, ή θα πηγαίναμε σε μία ανιστόρητη, απλουστευτική και μεταφυσική λογική προσωποποιήσεων και εκκαθαρίσεων λογαριασμών, με νικητή αυτόν που θα τράβαγε γρηγορότερα το πιστόλι, ή θα τολμούσαμε να μπούμε σε μια ουσιαστική και επώδυνη διαδικασία, που θα έβαζε το δάχτυλο στις πληγές, αλλά που θα μας λύτρωνε από ό,τι τις προκαλούσε.
Αυτή η επιλογή θα είχε και εντάσεις και αρνητικά φαινόμενα. Το θέμα, όμως δεν ήταν να μην υπάρξουν οξύτητες αντεγκλήσεις ή αψιμαχίες. Το θέμα ήταν, να μη μείνουμε σε αυτές και, κυρίως, να μην τους δώσουμε ένα περιεχόμενο χωρίς διέξοδο. Εγώ, έκανα τη δική μου επιλογή, όπως έκανα και τη δική μου αυτοκριτική, όφειλα όμως να κάνω και την κριτική μου, γνωρίζοντας ότι τα αίτια της ήττας, δεν ήταν μόνο χθεσινά.
Χθεσινή ήταν η προσπάθεια να τα υπερβούμε, χθεσινά ήταν, όμως, και τα εμπόδια που μπήκαν σε αυτήν. Τα πραγματικά αίτια της ήττας άρχισαν να σωρεύονται, από τότε που επιλέξαμε πολιτικές και συμπεριφορές, που έκαναν τον εργαζόμενο να μοχθεί, χωρίς να αισθάνεται ότι του ανταποδίδουμε δίκαια το προϊόν του μόχθου του.
Που έκαναν τον άνεργο να αγωνιά, χωρίς να αισθάνεται ότι είμαστε εκεί για να του βρούμε λύσεις, που έκαναν τον αγρότη να παλεύει για το εισόδημά του, χωρίς να αισθάνεται ότι δεν τον έχουμε εγκαταλείψει στη μοίρα του. Που έκαναν τον συνταξιούχο να αισθάνεται ταπεινωμένος, επειδή δεν του απλώναμε το χέρι μας. Που έκαναν τον μικρομεσαίο να προσπαθεί να επιβιώσει, χωρίς να αισθάνεται ότι είχε την συμπαράσταση και την στήριξή μας. Που έκαναν τον νέο, να απορρίπτει τους πολιτικούς και να ψάχνει για την πολιτική.
Φίλες και φίλοι, αφήσαμε πίσω μας ένα έργο, που μας κάνει όλους περήφανους, αλλά τώρα, καλούμαστε να το συμπληρώσουμε, με το έργο της ανασυγκρότησης μιας κοινωνίας, που δεν θα μας εξομοιώνει με τους αντιπάλους μας, που δεν θα έχει όραμά της την πώληση του ΟΤΕ, που δεν θα έχει όραμα για τη νέα γενιά, να γίνουν αγροφύλακες. Που οι εθνικές μας φιλοδοξίες, δεν θα περιορίζονται σε μια θέση στην Eurovision.
Φτάνουμε, λοιπόν, σήμερα στην κορύφωση ενός διαλόγου, που μας ξαναγυρίζει επιτέλους στην πολιτική, που μας κάνει να ασκούμαστε στη Δημοκρατία, που μας ξανακάνει να ξαναζωντανεύουμε το ενδιαφέρον της κοινωνίας μας, αποδεικνύοντας ότι παραμένουμε η ελπίδα, παραμένουμε η κρυφή ελπίδα της κοινωνίας μας. Η ελπίδα, που στις 11 Νοεμβρίου, πρέπει να την ξαναζωντανέψουμε, μαζί με τη νέα ενότητα και τη νέα, μακράς πνοής, ηγεμονία μας.
Ο λαός αγωνιά μαζί μας για την τύχη του ΠΑΣΟΚ, του κόμματός μας, που μέσα από μια μεγάλη πράξη κάθαρσης, θα επιστρέψει στην κυβερνητική εξουσία. Αρκεί να αλλάξουμε, αρκεί να καταλάβουμε, ότι ο λαός δεν μας θέλει εξουσία στη θέση της εξουσίας, μας θέλει να ξαναζήσουμε δίπλα του, μέσα στην καθημερινότητά του, μέσα στα όνειρά του.
Ο λαός μας, μας θέλει ξανά μακριά από καθεστωτισμούς και κυβερνητισμούς, μας θέλει να ξανακυβερνήσουμε, όχι όμως όπως ο Καραμανλής. Δεν θέλει, να γίνουμε Καραμανλής στη θέση του Καραμανλή, δεν θέλει, απλώς να κερδίσουμε τις εκλογές. Θέλει να κερδίζουμε τις εκλογές, για να κερδίζουμε τις μάχες με τα προβλήματά του, να υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματά του, να στεριώνουμε τις προσδοκίες του, να ανταποκρινόμαστε στις ανάγκες και αγωνίες του, να του επιτρέπουμε να είναι ο λαός της δημιουργίας, του ταλέντου και της κοινωνικής αλλαγής που αξίζει.
Πρώτιστη απαίτησή μας, η άσκηση μιας ισχυρής προγραμματικής αντιπολίτευσης, απέναντι σε μια κυβέρνηση κι ένα πολιτικό σύστημα, που δεν κατανοεί τις παγκόσμιες αλλαγές, που κλέβει συνθήματα δικά μας για να κρύψει το δικό της σκληρό πρόσωπο, αυτό που καλλιεργεί τον φόβο και τον αυταρχισμό, την ανασφάλεια. Που δεν ανταποκρίνεται στις δυνατότητες διεθνούς δράσης της Ελλάδας, στα πλαίσια μιας νέας εποχής. Που δεν κινητοποιεί τις εθνικές δυνάμεις της Ελλάδας και του ελληνισμού, στις διεθνείς διαπραγματεύσεις, όπου λαμβάνονται αποφάσεις για την καθημερινότητα του πολίτη.
Προτεραιότητά μας είναι, όμως, και ο επαναπροσδιορισμός της ταυτότητάς μας, το περιεχόμενο της αντιπροσωπευτικότητάς μας, ο ορισμός του κοινωνικού μετώπου των δυνάμεων που εκπροσωπούμε, η επιβεβαίωση της αντιπαλότητάς μας, με όσους εκπροσωπούν τα μεγάλα συμφέροντα και διαχειρίζονται τις επιδιώξεις τους. Με όσους συμβιβάζονται με τον παρασιτισμό και στεγάζουν, πολιτικά, τους αεριτζήδες του ελληνικού κεφαλαίου.
Αντίπαλος μας είναι, δηλαδή, η Νέα Δημοκρατία, που μιλάει για μια δήθεν πλατιά συμμαχία, αλλά είναι ένας απλός όμηρος των συμφερόντων, που έκαναν τις υποκλοπές, που διακίνησαν τα ομόλογα της απάτης, που οδηγούν στην κατάρρευση των «νέων μετρήσεων» για το ΑΕΠ. Όμηρος των συμφερόντων που κάνουν, εκ του πονηρού, λόγο για άμεσες εκλογές, που εκβιάζουν, λίγες εβδομάδες μετά τις εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου, όλο το πολιτικό σύστημα. Γιατί ξέρουν, μόνο να εκβιάζουν, ξέρουν, μόνο να εκφοβίζουν.
Οι δυνάμεις αυτές έδρασαν με τον ίδιο τρόπο, και το 1965, και το 1989 και, όπως και τότε, έτσι και σήμερα, θα αντισταθούμε. Θα τις νικήσουμε!
Όπως ο Καραμανλής και ο Μητσοτάκης, έτσι και οι άλλες δυνάμεις του συστήματος, μιλούσαν πάντα θολά τη γλώσσα τού δήθεν Κέντρου και των «μεγάλων κοινωνικών συμμαχιών». Απέφευγαν, όμως, να προσδιορίσουν, ποιον εκφράζουν, ποιον στηρίζουν.
Νικήσαμε με τον Ανδρέα Παπανδρέου, ακριβώς επειδή διαχωρίσαμε τους μη προνομιούχους από τους προνομιούχους, στη βάση μιας πολιτικής που υπερασπιζόταν τους πρώτους και περιόριζε την αυθαιρεσία των δεύτερων.
Οφείλουμε τώρα να νικήσουμε, με τον επαναπροσδιορισμό των κοινωνικών μας συμμαχιών, στη βάση μιας πολιτικής για την εθνική στρατηγική του 21ου αιώνα.
Στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, ο θεμελιακός διαχωρισμός είναι αυτός που ξεχωρίζει τα τμήματα της κοινωνίας που δρουν παραγωγικά, από τα τμήματα της κοινωνίας που ζουν παρασιτικά. Τα πρώτα, παράγουν πλούτο, δημιουργούν ευκαιρίες, διατηρούν τη δυναμικότητα της χώρας στον διεθνή ορίζοντα. Τα δεύτερα, απολαμβάνουν τα προνόμια μιας ασυλίας, μιας ανεξέλεγκτης κερδοσκοπίας και μιας πολιτικής προστασίας, που συγκεντρώνει εξουσίες και ισοπεδώνει τις ιδεολογικές διαφορές. Καθηλώνει τις πολιτικές εξελίξεις, στο αδιέξοδο του αξιώματος, ότι τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει.
Εμείς ξέρουμε, ότι υπάρχει άλλος δρόμος. Είναι η προοπτική της συμμαχίας μας, με τους παραγωγικούς και τους δημιουργικούς, τους αδύνατους και τους αποκλεισμένους.
Παραγωγικοί και δημιουργικοί, είναι οι ειδικοί, οι τεχνικοί, οι άνθρωποι των τεχνών και των γραμμάτων, που εμπλουτίζουν την Ελλάδα με νέες τεχνολογίες, με καινούργια οργάνωση της εργασίας, με πολιτισμό και παραγωγικότητα. Αυτοί είναι τα κεντρικά στηρίγματα του ΠΑΣΟΚ σήμερα.
Παραγωγικοί και δημιουργικοί, είναι οι αγρότες, οι μικροί επιχειρηματίες, οι εργάτες και οι υπάλληλοι στα μεγάλα εργοστάσια, στους νέους τομείς υπηρεσιών. Παραγωγικοί και δημιουργικοί, είναι οι επιστήμονες, που ανοίγουν νέους δρόμους και προετοιμάζουν το μέλλον.
Στήριγμα της Ελλάδας και του ΠΑΣΟΚ, είναι όλοι όσοι με ζήλο και δημιουργικότητα, εργάζονται, για να συμμετάσχει η χώρα μας ενεργά στις διαδικασίες της παγκοσμιοποίησης, με περηφάνια, με σιγουριά, χωρίς φόβο. Είναι όλοι τους.
Αυτές είναι οι δυνάμεις που απελευθερώνουμε από την γάγγραινα ενός παρασιτικού κρατισμού και μιας ανεξέλεγκτης αγοράς. Αυτές στηρίζουμε και από αυτές θέλουμε να διασφαλίζουμε την στήριξή μας. Είναι οι δυνάμεις της φαντασίας και της δημιουργίας, της εργατικότητας και της παραγωγικότητας.
Είναι οι δυναμικές και ταλαντούχες νέες γενιές της χώρας. Είναι αναγκαίο να αλλάξουμε το πελατειακό κράτος, την αδικία της αγοράς, τη λογική της τοκογλυφίας των Τραπεζών, ώστε να στηριχθούν οι γενιές αυτές. Σε αυτές, οφείλουμε να δώσουμε τη δυνατότητα να αναπνεύσουν και να δραστηριοποιηθούν. σε ένα δημοκρατικό, ορθολογικό και αποτελεσματικό πλαίσιο.
Φροντίδα μας, είναι να μην αφήσουμε να καταστραφούν ή να χειραγωγηθούν από τις δυνάμεις του παρασιτισμού και του αεριτζίδικου κέρδους.
Το ΠΑΣΟΚ, στηρίζει και στηρίζεται στον μικρό και μεσαίο επιχειρηματία, που συμπιέζεται από την επίθεση του υπερεθνικού κεφαλαίου, που υποφέρει από τις φτηνές εισαγωγές τρίτων χωρών και την έλλειψη υποστήριξης από το κράτος, που αντιμετωπίζεται με καχυποψία, από ένα δημόσιο που τον κήρυξε εχθρό προκειμένου να εξυπηρετήσει τους επιχειρηματίες που παρασιτούν, που το κράτος, του λέει, ότι πρέπει να αυθαιρετήσει για να επιζήσει.
Αυτά τα στρώματα, που αγωνιούν, αναδύθηκαν μέσα από τις κοινωνικές και οικονομικές πολιτικές του ΠΑΣΟΚ, θα τα προστατεύσουμε και θα τα στηρίξουμε, στη δημιουργική τους επανατοποθέτηση στο νέο, ανταγωνιστικό, διεθνές τοπίο.
Σήμερα, σύμμαχοι των δυνάμεων αυτών, είναι και οι υπεύθυνοι επιχειρηματίες, που εργάζονται με σύγχρονους τρόπους οργάνωσης, που θέλουν να συμβάλουν στην ενίσχυση της απασχόλησης, που θέλουν και ζητούν καλά εκπαιδευμένο εργατικό προσωπικό, που κατανοούν ότι η ανάπτυξη δεν θα γίνει ενάντια στην κοινωνική συνοχή, ότι το σύγχρονο κοινωνικό κράτος, δεν είναι βάρος σε μια ισχυρή Ελλάδα, αλλά στοιχείο και προϋπόθεση της, που κατανοούν ότι Δημοκρατία και Δίκαιη Κοινωνία, σημαίνουν καθαρές σχέσεις κράτους και ιδιωτών και ευθύνες των πλουσίων για δίκαιη αναδιανομή του πλούτου στη χώρα μας.
Στις δυνάμεις της δημιουργικότητας, του ταλέντου και της ανατροπής, δεν ανήκουν μόνον όσοι τα έχουν καταφέρει. Ανήκουν και οι δυνάμεις που, λόγω του τρόπου ανάπτυξης της χώρας, βρίσκονται σε αποκλεισμό, αλλά και εξαιτίας ενός εκσυγχρονισμού, που δεν ολοκληρώθηκε με αποτελεσματικές πολιτικές για μια Δίκαιη Κοινωνία.
H χώρα μας έχει ανάγκη αυτές τις δυνάμεις. Το ταλέντο τους. Τη δημιουργικότητά τους. Την συμμετοχή τους. Δεν μπορεί να κινηθεί στο μέλλον, χωρίς την υποστήριξή τους. Όχι μόνον για λόγους δικαιοσύνης και κοινωνικής συνοχής, αλλά και διότι το απαιτεί η ίδια η αναπτυξιακή προοπτική της χώρας μας.
Διότι η ανισότητα θα αποτελεί μόνιμο βαρίδι και τροχοπέδη για μια νέα εθνική στρατηγική, που μας προετοιμάζει για τις διεθνείς οικονομικές και τεχνολογικές εξελίξεις.
Και η συνταγματικά κατοχυρωμένη αρχή της λαϊκής κυριαρχίας απαιτεί, τις πολιτικές αναδιανομής του πλούτου, να τις συνοδεύει και η αναδιανομή της πολιτικής δύναμης, υπέρ των αποκλεισμένων νέων κοινωνικών ομάδων, που ανήκουν στις τάξεις των γυναικών, των νέων, των μεταναστών, των ηλικιωμένων, των ατόμων με αναπηρία, της μέσης ελληνικής εργαζόμενης οικογένειας.
Σε αυτούς, το Κίνημά μας πρέπει να δώσει φωνή, να ανοίξουμε διάπλατα τις πόρτες μας, να ανοίξουμε τις καρδιές μας. Και αύριο, ως κυβέρνηση, να βάλουμε τέρμα σε μια κοινωνία της φτώχιας, που υπονομεύει την προοπτική πολλών Ελλήνων, που υποσκάπτει την συνοχή ολόκληρης της ελληνικής κοινωνίας.
Η επιθετικότητα των ευνοημένων, ο παρασιτισμός ενός κατεστημένου, αυξάνουν το αίσθημα αβεβαιότητας και ανασφάλειας των αγνοημένων. Απάντησή μας, είναι η συμπαράταξή μας στο πλευρό των εργαζομένων και των οικονομικών μεταναστών, που αντιμετωπίζουν χαμηλές αμοιβές και αβέβαιες προοπτικές. Των γυναικών, που μάχονται να συνδυάσουν τη μητρότητα, με την εργασία και την οικογένεια. Και της παραμελημένης ελληνικής μεσαίας τάξης, που συμπιέζεται όλο και περισσότερο.
Απάντησή μας, είναι η συμπαράταξή μας με τους καταναλωτές, που δικαιούνται ποιότητα και λογικές τιμές. Με τους δημιουργικούς επιχειρηματίες, που διαθέτουν επενδυτικούς στόχους, κοινωνική ευαισθησία και περιβαλλοντική συνείδηση. Με τα ανήσυχα, ταλαντούχα, πρωτοπόρα στοιχεία της εργασίας, των δημόσιων υπηρεσιών, της εκπαίδευσης, της επιστήμης, της τέχνης και του αθλητισμού.
Με την ανασφαλή γενιά, των χαμηλόμισθων νέων των 400, 500, 700 ευρώ, που καλείται να τα βγάλει πέρα με τον βασικό μισθό, χωρίς όμως προϋποθέσεις και προοπτικές, μιας ζωής με νόημα και όραμα. Γι’ αυτό το ΠΑΣΟΚ, στέκεται απέναντι στην κοινωνία των δύο τρίτων, στην ανεργία, στην έλλειψη μορφωτικών προοπτικών, στην απουσία απαραίτητων κοινωνικών παροχών.
Και όσο θα ρίχνουμε τα τείχη των αποκλεισμών, τόσο θα αυξάνει η αυτοπεποίθηση, η παραγωγικότητα της χώρας μας και οι ίδιες οι προοπτικές μας. Τόσο θα πολλαπλασιάζεται και η πολυσυλλεκτικότητά μας. Το ΠΑΣΟΚ, είναι ένα μεγάλο πλειοψηφικό κόμμα, διότι εκφράζει, ακριβώς, την πλειοψηφία του λαού και των αναγκών του.
Και αυτή η πλειοψηφία, ζητά μια νέου τύπου διακυβέρνηση στην Ελλάδα. Και θα την έχει. Η μεγάλη πρόκληση για το ΠΑΣΟΚ, είναι να αποκτήσει την στρατηγική έκφρασης αυτής της κοινωνικής πλειοψηφίας, την στρατηγική, που θα το φέρει πίσω στην εξουσία, όχι για να καρπωθεί τα οφέλη της, αλλά για να πραγματοποιήσει τις μεγάλες αλλαγές, που απελευθερώνουν τις παραγωγικές δυνάμεις του τόπου.
Συντρόφισσες και σύντροφοι, το μέτωπο του ταλέντου και της ελπίδας, της δημιουργικότητας και της χειραφέτησης, έχει κοινά συμφέροντα και κοινούς εχθρούς. Τα συμφέροντά του, είναι η δημοκρατική και δίκαιη ανάπτυξη της παραγωγικής βάσης της χώρας στην περιφέρεια.
Η αναδιανομή του πλούτου της, η προστασία του περιβάλλοντός της, η αλληλεγγύη με τις νέες γενιές, η προώθηση ενός εναλλακτικού μοντέλου ανάπτυξης, της «πράσινης ανάπτυξης». Με υψηλής ποιότητας υπηρεσίες στην υγεία, στην παιδεία, την κοινωνική ασφάλιση. Με παραγωγικές επενδύσεις σε τομείς αιχμής, στον τουρισμό, στον αγροτικό τομέα, στις νέες τεχνολογίες, στην διατροφή, στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.
Αντίπαλοί του, οι αεριτζήδες, οι τοκογλύφοι, οι κερδοσκόποι, τα αφεντικά της παραοικονομίας, οι πελατειακές αντιλήψεις της συντήρησης, που έχουν μετατρέψει το κράτος, σε δυνάστη του πολίτη και της τοπικής κοινωνίας.
Αυτοί που, με την ανοχή της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, χρωστάνε δισεκατομμύρια και δεν πληρώνουν, που φοροκλέπτουν, που αντί να επενδύουν τα κέρδη τους, φοροδιαφεύγουν, που παρασιτούν σε βάρος όλων, που γνωρίζουν να πράττουν κομπίνες, αλλά δεν γνωρίζουν πώς θα στηθεί μια επιχείρηση, πώς θα οργανωθεί μια παραγωγική δραστηριότητα.
Και η νίκη, η νίκη μας ενάντια σε αυτούς τους εχθρούς, στους εχθρούς του μέλλοντος της Ελλάδας, είναι η πρώτη και μεγαλύτερη πράξη του νέου μας πατριωτισμού.
Δεν υπάρχει χρόνος να επιτρέψουμε άλλη καταστροφή στο περιβάλλον, στη μόρφωση των παιδιών μας, στην υγεία των πολιτών μας. Τέρμα, η λογική των ρουσφετιών, τα φακελάκια, τα μπαξίσια και οι ενδιάμεσοι. Τέρμα, η λογική των μεσαζόντων, που κάνουν εύκολα κέρδη, σε βάρος των αγροτών, τέρμα οι παράγοντες που μετατρέπουν δικαιώματα του πολίτη, σε προνόμια των «ημετέρων» και διαμεσολαβούν υπέρ των ισχυρών, για να κρατήσουν σε ομηρία την Αυτοδιοίκηση, τη νέα γενιά, την κοινωνία.
Γι’ αυτό φίλες και φίλοι, σύντροφοι και συντρόφισσες, η Ελλάδα έχει ανάγκη από μια μεγάλη πολιτιστική, ηθική επανάσταση. Ενάντια στις δυνάμεις της απληστίας και της ληστείας, του λεγόμενου «lifestyle», και του ωχαδερφισμού.
Η Ελλάδα, έχει ανάγκη από μια ριζοσπαστική, ανατρεπτική αλλαγή, μια αλλαγή υπέρ του δημόσιου ήθους, της αυθεντικότητας του πολιτισμού μας, του πολιτικού μας συστήματος, της διασφάλισης της αυτονομίας του.
Με ρωτούν, πολλές φορές, “γιατί, ηθική στην πολιτική; Είναι ένας άσκοπος ρομαντισμός”. Μου λένε, “η πολιτική είναι ένας βρώμικος αγώνας αλληλοεξόντωσης για την εξουσία”.
Απαντώ: Υπάρχει και η πολιτική της αξίας.
Όπως υπάρχει, βεβαίως, η πολιτική της ιδιοτέλειας και της υποκρισίας. Η πολιτική της ιδιοτέλειας ευνοεί τους έχοντες και κατέχοντες, τους ισχυρούς.
Η πολιτική της αξίας, εμπεδώνει κανόνες, αρχές, θεσμούς, που προστατεύουν τον αδύναμο, τον μέσο, τον απλό πολίτη. Αυτόν τον πολίτη εμείς εκφράζουμε. Αυτόν εκφράζουμε. Είναι προοδευτική, πολιτική επιλογή, η δημόσια ηθική και, με αυτόν τον οδηγό, θα νικήσουμε, με αυτόν τον οδηγό, θα φέρουμε αλλαγή, με αυτόν τον οδηγό, θα κυβερνήσουμε.
Και η καταγγελία μου, φίλες και φίλοι, ενάντια στα διάφορα μεγάλα συμφέροντα, που θέλουν να ποδηγετήσουν την πολιτική, δεν αφορά προσωπικά τον έναν ή τον άλλον διαπλεκόμενο, δεν είναι ένα κουτσομπολιό ανάμεσα σε μπύρες και σουβλάκια, είναι κριτική απέναντι σε ένα ολόκληρο σύστημα, που δεν αφήνει την Ελλάδα να προχωρήσει. Και βλέπω, ότι είμαστε έτοιμοι να τα βάλουμε με τα συμφέροντα αυτά.
Είναι ένα πολιτικό σύστημα, φίλες και φίλοι, που καλύπτεται πίσω από νομικές κατασκευές. Που απέκτησε παράνομα δικαιώματα, πάνω σε δημόσιες προμήθειες, δημόσια συμφέροντα και δημόσια αγαθά. Καλή ώρα οι συχνότητες. Χρειαζόμαστε μέσα ενημέρωσης, που να στηρίζουν την Δημοκρατία, όχι να απαιτούν τον έλεγχό της. Θέλουμε μέσα ενημέρωσης αυτόνομα, αλλά δεν δεχόμαστε, δεν δέχομαι αφέντες στο κεφάλι μας.
Φίλες και φίλοι, η μάχη για την αυτονομία της πολιτικής, δεν είναι μια μάχη προσώπων. Είναι μάχη πολιτικών για το καινούργιο, το ανανεωμένο, το ριζοσπαστικό, το δίκαιο. Το ερώτημα είναι: Θα τη δώσουμε τη μάχη; Η απάντηση είναι: Και θα την δώσουμε, και θα την κερδίσουμε!
Γι’ αυτό, χρειαζόμαστε το Κίνημα, με δημόσιο ήθος. Χρειαζόμαστε την ψυχή, που δεν παραδίδεται σε καθεστωτισμό. Χρειαζόμαστε τη θέληση, που δεν αλλοτριώνεται από τον κυβερνητισμό, το νεοπλουτισμό και την αλαζονεία. Γι’ αυτό, χρειάζεται μια νέα πολιτική ικανότητα. Ως Κίνημα, να δημιουργήσουμε τους θεσμούς, τις αντιλήψεις και τις άμυνες, για να διαμορφώσουμε ένα νέο πρότυπο πολιτικής και πολιτικού.
Ικανός πολιτικός, είναι ο αυτόνομος πολιτικός, που νικά, χωρίς να παραδίδει την ψυχή του στις δυνάμεις του /65, του /89 ή των αντικοινωνικών συμφερόντων. Ικανός πολιτικός, είναι εκείνος που μπορεί να ακούει, για να λύνει τα προβλήματα του πολίτη, που τα λύνει, και σήμερα, στην αντιπολίτευση, και, αύριο, στην κυβέρνηση. Ικανός, να ανοίγει δρόμους για τον πολίτη και τη χώρα. Να ρίχνει φως στα προβλήματα, αντί να επιζητά τα φώτα των μέσων ενημέρωσης και του θεάματος που παράγουν.
Ικανός πολιτικός, είναι αυτός που κυβερνά με τρόπο δημιουργικό, με ανοιχτούς ορίζοντες, ψάχνοντας πάντα το καλύτερο, ακούγοντας πάντα το διαφορετικό. Όχι αυταρχικός. Υπεύθυνος, όχι επικίνδυνος. Ικανός στον στρατηγικό σχεδιασμό, όχι στις προσωπικές στρατηγικές.
Ικανός, να εκφράσει και να εμπνεύσει την συμμαχία των δυνάμεων του ταλέντου και της δημιουργικότητας, με τις κοινωνικά αποκλεισμένες δυνάμεις. Ικανός, όπου και αν υπηρετεί, σε όποια θέση και αν είναι, να δίνει στο ΠΑΣΟΚ ταυτότητα και στην πολιτική στράτευση νόημα.
Γιατί; Μην ξεχνάμε, ούτε για μια στιγμή, ότι το μεγάλο μας Κίνημα, είναι Κίνημα εθελοντών, μαχόμενων, προοδευτικών πολιτών, και όχι διατεταγμένων υπαλλήλων.
Μόνον η έμπνευση μιας πολιτικής κι ενός πολιτικού, που δίνει στη διακυβέρνηση σοσιαλιστικό περιεχόμενο και στη διαχείρισή της όραμα, θα κινητοποιήσει τις δυνάμεις της προόδου και θα κάνει το Κίνημά μας, και πάλι ζωντανό, που νικά με τις ιδέες μας, και όχι με τις εντυπώσεις.
Ικανός, να νικήσει τον κάθε Καραμανλή, επειδή είναι αποτελεσματικότερος στη δημοκρατική διακυβέρνηση και την κοινωνική αλλαγή. Καταλληλότερος να φέρει σε πέρας μια νέα, εθνική στρατηγική, Δημοκρατίας και ανανέωσης.
Και χρειάζεται μια νέα εθνική στρατηγική, για την αλλαγή και το οξυγόνο του δημοκρατικού μας συστήματος. Με αλλαγή του εκλογικού νόμου, που θα απαλλάξει το πολιτικό προσωπικό από σχέσεις πελατειακής εξάρτησης. Ένας νόμος, που θα συνδυάζει μονοεδρικές περιφέρειες και ευρείες εκλογικές περιφέρειες με λίστα. Ταυτόχρονα, θα ενισχύει την αναλογικότητα.
Με την ενίσχυση όλων των μηχανισμών διασφάλισης- και όταν χρειάζεται- επιβολής της διαφάνειας στην πολιτική ζωή, με άμεσο χτύπημα της διαφθοράς. Με την προώθηση ενός νέου κύματος «Καποδίστρια», για ισχυρούς δήμους και εκλεγμένη περιφέρεια. Με συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας και έλεγχο της τοπικής διαφθοράς.
Με τον εμπλουτισμό του πολιτεύματος, με στοιχεία άμεσης δημοκρατίας, την ενεργοποίηση και διεύρυνση των δυνατοτήτων δημοψηφίσματος. Την εισαγωγή, σε όλα τα επίπεδα, λαϊκής πρωτοβουλίας. Την άμεση εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, όπως εισαγάγαμε την άμεση εκλογή στο κόμμα μας και αποτέλεσε φωτεινό παράδειγμα για πολλά αδελφά κόμματα διεθνώς, όπως και πρόσφατα στην Ιταλία.
Με την ανεξαρτησία των μέσων ενημέρωσης. Τέρμα στην εκκρεμότητα για το θεσμικό τους πλαίσιο. Τέρμα στην κρατική πολιτική των αδιαφανών ρυθμίσεων, διότι η ομηρία των μέσων ενημέρωσης από το κράτος, ενισχύει τη διάθεση, στις επιχειρήσεις του κλάδου, να θέτουν σε ομηρία πολιτικές δυνάμεις, πολιτικές αποφάσεις και πολιτικά πρόσωπα.
Με την καθιέρωση ισότιμων και καθαρών σχέσεων μεταξύ κομμάτων, κράτους και επιχειρηματιών. Με τη διασφάλιση και εγγύηση των δικαιωμάτων των νέων συμπολιτών μας που ζουν στην κοινωνία μας. Με την καταπολέμηση του ρατσισμού και της ξενοφοβίας, που δημιουργεί έδαφος δράσης για την ακροδεξιά.
Να εντάξουμε στην κοινωνία μας, με δικαιώματα, τους νέους συμπολίτες μας, όπως ήδη το κάναμε στο ΠΑΣΟΚ. Στο ΠΑΣΟΚ τους δίνουμε το δικαίωμα, και τους εμπιστευόμαστε, να έχουν λόγο για το μέλλον της χώρας μας, την οποία έχουν υιοθετήσει ως δεύτερη πατρίδα τους- και χαιρετίζω την συμμετοχή και των μεταναστών, εδώ, σ’ αυτή τη Συνδιάσκεψη.
Με ένα Εθνικό Σύμφωνο για τη Νέα Γενιά, που θα απαντάει σε υπαρκτές και άμεσες ανάγκες. Δεν δικαιούμαστε να αποφασίζουμε για τους νέους, χωρίς τους νέους. Δεν δικαιούμαστε να μιλάμε για το μέλλον, όταν αποκλείουμε τους νέους από το παρόν. Δεν δικαιούμαστε, τα δικά μας λάθη, να τα πετάμε σαν σκουπίδια, στην αυλή της επόμενης γενιάς.
Με την προώθηση διακριτών ρόλων εκκλησίας και κράτους, δίνουμε οξυγόνο και στη δημοκρατία μας. Με την συνεργασία του ΠΑΣΟΚ, με την προοδευτική σκέψη στην ορθοδοξία και στις άλλες θρησκείες. Με την αντιπαράθεση στο θρησκευτικό φανατισμό και τον κοσμικό σκοταδισμό.
Με εγγυήσεις για την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης. Με χτυπήματα άμεσα και σαφή, σε κάθε προσπάθεια ποδηγέτησής της. Σπάμε τα δεσμά της εξάρτησης της Δικαιοσύνης από την εκτελεστική εξουσία και, ταυτόχρονα, δημιουργούμε θεσμικά αντίβαρα.
Στηρίζουμε την απόλυτη ανεξαρτησία και διασφαλίζουμε απόλυτα τη διαφάνεια στη λειτουργία της, ως απάντηση στα παιχνίδια της Δεξιάς για την χειραγώγησή της.
Με την εξασφάλιση των δικαιωμάτων του πολίτη και την μετατροπή του κράτους και της αγοράς, σε υπηρέτες του, και όχι σε δυνάστες του. Και βέβαια, με την ενίσχυση του Κοινοβουλίου, ώστε να ελέγχει αποτελεσματικά, υπέρ του πολίτη, κάθε νέα εξουσία στην κοινωνία μας.
Συντρόφισσες και σύντροφοι, ο κύκλος της μεταπολίτευσης τελείωσε. Η νέα μας αρχή πρέπει να γίνει και η θεμελίωση μια νέας εποχής για την Ελλάδα και, μαζί, πρέπει να τελειώσει ένα πολιτικό σύστημα, που αναπαράγει πελατειακές σχέσεις, εφαρμόζει γραφειοκρατικές μεθόδους, επιβάλλει κομματικές μικροσκοπιμότητες.
Μαζί του, πρέπει να τελειώσει ένα μοντέλο ανάπτυξης που καταστρέφει το περιβάλλον, εξουθενώνει τους ανθρώπους, στεγνώνει τις ψυχές τους, σκοτεινιάζει τους ορίζοντές τους. Δεν αξιοποιεί τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας μας. Δεν αναδεικνύει το φυσικό της κάλλος. Δεν αξιοποιεί την πολιτισμική μας κληρονομιά.
Η κατάκτηση της αυτονομίας της πολιτικής, είναι η προϋπόθεση, που ανοίγει πλατιά τη λεωφόρο για την έκφραση και την υπεράσπιση των κοινωνικών συμφερόντων και των εθνικών μας προοπτικών, διότι μόνον η αυτόνομη πολιτική μπορεί να υπηρετεί θεμελιώδεις αξίες.
Την αξία της ελευθερίας. Να μπορούμε να αρχίζουμε, κάθε φορά, με νέο κουράγιο και αισιοδοξία για τη ζωή. Την αξία της δικαιοσύνης και της ίσης μεταχείρισης, με ισότιμη πρόσβαση στα δημόσια αγαθά, καλές υπηρεσίες σε υγεία, σε παιδεία, σε πρόνοια.
Την αξία της αλληλεγγύης, της βοήθειας, δηλαδή, σε όποιον έχει ανάγκη. Νοιαζόμαστε για τα πάντα και τους πάντες. Και μ’ αυτές τις τρεις θεμελιακές αξίες, θέλουμε να έχουμε σαφείς στόχους, σε αντίστοιχους θεσμούς.
Της διαφάνειας, της διαβούλευσης, της κοινωνικής και πολιτικής συναίνεσης.
Συντρόφισσες και σύντροφοι, έρχομαι τώρα στα οργανωτικά μας. Κάθε συζήτηση για τα οργανωτικά μας, έχει αξία μόνον όταν υπηρετεί ξεκάθαρες πολιτικές θέσεις, ξεκάθαρους πολιτικούς στόχους, κρυστάλλινες πολιτικές αξίες. Όταν έχει στόχο να εκφράσει τη δημοκρατική, προοδευτική κοινωνική πλειοψηφία.
Σήμερα, την συζήτηση για οργανωτικές επιλογές, καλούμαστε να την εντάξουμε σε ξεκάθαρες πολιτικές στοχεύσεις. Τα οργανωτικά, θα τα καθορίσουμε πολύ πιο εύκολα, αν έχουμε συμφωνία στο κύριο:
- Θέλουμε αλλαγές, που να ενισχύουν την πολιτική αυτονομία του ΠΑΣΟΚ. Δεν θέλουμε αλλαγές που διευκολύνουν τρίτους, να έχουν αθέμιτες παρεμβάσεις στις δικές μας αποφάσεις.
- Θέλουμε αλλαγές, που ενισχύουν τη βάση του ΠΑΣΟΚ, τα μέλη και τους φίλους μας. Δεν θέλουμε αλλαγές που ενισχύουν μηχανισμούς και αδιαφανείς συναλλαγές.
- Θέλουμε αλλαγές που κάνουν την παρέμβαση του ΠΑΣΟΚ στην κοινωνία, πιο ισχυρή και αποτελεσματική.
o Να βλέπει ο πολίτης, ότι το ΠΑΣΟΚ εκφράζει αυθεντικά και αποτελεσματικά τις αγωνίες του. Χωρίς στρεβλώσεις, χωρίς στρογγυλέματα ή συμβιβασμούς.
o Να έχει την σιγουριά ότι μόνον η δική του εντολή καθοδηγεί την δράση και τις πολιτικές μας. Που έχει τη βεβαιότητα ότι, αυτά που
λέμε, δεν είναι εύκολες ρητορείες, ωραία λόγια, αλλά δεσμεύσεις και πράξεις, δεσμεύσεις για πράξεις. Αυτό μας χωρίζει από τη Δεξιά, αυτή είναι η νέα αξιοπιστία, είναι η νέα εμπιστοσύνη που χτίζουμε κάθε μέρα.
o Να αισθάνεται η βάση μας, το μέλος, ο φίλος, ο πολίτης, ότι τον ενισχύουμε, με επιμόρφωση, με ενημέρωση, με αλληλεγγύη, για να καταστεί ικανότερος να παίρνει πρωτοβουλίες και αποφάσεις σε τοπικό, αποκεντρωμένο επίπεδο.
Εγώ, για τέτοιες αλλαγές, δεσμεύομαι. Στηρίζω κάθε οργανωτική επιλογή που κάνει το ΠΑΣΟΚ, ανεξάρτητο από οργανωμένα συμφέροντα. Κάθε επιλογή, που θωρακίζει στελέχη και συλλογικά όργανα από επιρροές και καχυποψίες, που κάνει το ΠΑΣΟΚ ισχυρό στην κοινωνία, αυτόνομο κόμμα. Κάθε αλλαγή, που μας δυναμώνει δημοκρατικά και συμμετοχικά, που ενισχύει τη διαφάνεια, την αποκέντρωση στις αποφάσεις μας, την ενότητα και την αποτελεσματικότητά μας.
Κάθε τέτοια επιλογή, θα την προασπιστώ στην πράξη, γιατί αυτό είναι το πιο βαθύ πιστεύω μου.
Αφετηρία των οργανωτικών μας αλλαγών, πρέπει να είναι το μέλος, η βάση του Κινήματος.
Αποδείχθηκε, ότι οι Δημοτικές μας Οργανώσεις, όπως λειτούργησαν, δεν έδωσαν τη δυνατότητα στα μέλη, να συμμετάσχουν έγκαιρα και αποτελεσματικά. Πρέπει να πάμε πιο κοντά στο λαό. Να στήσουμε δίκτυα και Οργανώσεις σε κάθε γειτονιά, σε κάθε χωριό, σε κάθε χώρο δουλειάς.
Οι Οργανώσεις του ΠΑΣΟΚ πρέπει να είναι εκεί όπου γεννιέται η ανάγκη για πολιτικό διάλογο και δράση. Εκεί όπου βιώνεται το πρόβλημα. Και αυτή, είναι η πρώτη πρότασή μου: Οργανώσεις παντού. Οργανώσεις που ανασυντίθενται, και σε γεωγραφική, και σε τομεακή βάση. Συντονισμός στο δημοτικό επίπεδο.
Η δεύτερη πρόταση, αφορά στο επίπεδο του Νομού. Χρειαζόμαστε ισχυρή οργάνωση, που μπορεί να εκφράζει το ΠΑΣΟΚ καθημερινά στην πολιτική αντιπαράθεση, που μπορεί να οργανώνει όλες τις δυνάμεις του Νομού, να αξιοποιεί τα στελέχη σε κάθε Δήμο, σε συνεχή συντονισμό με την περιφέρεια και επικοινωνία με το κέντρο.
Υπάρχει, νομίζω, ευρύτατη συμφωνία, ότι οι Γραμματείες των Νομαρχιακών μας πρέπει να εκλέγονται άμεσα, για να ενισχυθούν με ισχυρό και σταθερό στελεχιακό δυναμικό.
Μ’ αυτές τις δύο παρεμβάσεις, θα ενισχύσουμε την παρουσία μας. Θα ενισχύσουμε τη φωνή των μελών μας και το αποκεντρωμένο, ισχυρό ΠΑΣΟΚ. Ταυτόχρονα, η συνεργασία μας με την κοινωνία των πολιτών, με Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, με φορείς Εθελοντισμού, πρέπει να είναι μέλημα και ευθύνη των Οργανώσεών μας.
Θέλουμε ένα κόμμα, του οποίου οι οργανώσεις, τα δίκτυά μας, να αντιστοιχούν στα σύγχρονα, δυναμικά και καινούργια κοινωνικά Κινήματα, όπως είναι τα Κινήματα της Νεολαίας, της Οικολογίας, του διαδικτύου, των Καταναλωτών, της υπεράσπισης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Στα κεντρικά όργανα, πρέπει να προχωρήσουμε σε αποφασιστικές αλλαγές. Αλλαγές, ώστε να δυναμώσουμε το συλλογικό, ενιαίο, αδιαίρετο, δημοκρατικό ΠΑΣΟΚ.
Τα όργανα πρέπει να είναι ολιγομελή, λειτουργικά και αποτελεσματικά. Να δίνουν χώρο έκφρασης, διαλόγου στο διαφορετικό, αλλά να παίρνουν και σαφείς αποφάσεις, μ’ ένα δημοκρατικά, νομιμοποιημένο από το Συνέδριο, ισχυρό πολιτικό κέντρο, ευέλικτο, αποτελεσματικό και νικηφόρο.
Με κεντρικά γραφεία, που δεν λειτουργούν γραφειοκρατικά, πελατειακά, ως κακέκτυπη δημόσια υπηρεσία, αλλά λειτουργούν με συνεχή υποστήριξη επιμόρφωσης, πληροφόρησης, διαλόγου και υποστήριξης υποδομών για τις περιφερειακές μας Οργανώσεις και τα δίκτυά μας.
Συντρόφισσες και σύντροφοι, το ΠΑΣΟΚ είναι ένα σύγχρονο, πατριωτικό, δημοκρατικό και Σοσιαλιστικό Κίνημα, με ευρωπαϊκό προσανατολισμό, με προνομιακό πεδίο αναφοράς τον 21ο αιώνα.
Η νέα μας εθνική στρατηγική, έχει στόχο να προετοιμάσουμε, ακόμα και να προλάβουμε, τις διεθνείς εξελίξεις. Αδήριτη ανάγκη, είναι μια ζωντανή και όχι παραιτημένη κοινωνία. Για το ΠΑΣΟΚ, οι διαδικασίες της παγκοσμιοποίησης και της ευρωπαϊκής ενοποίησης, απαιτούν περισσότερη Δημοκρατία, μεγαλύτερη συμμετοχή, νέες γνώσεις, εντατική έρευνα, καλύτερη εκπαίδευση, συνεχή μόρφωση, σύνδεσή μας με τον ελληνισμό της διασποράς.
Οι νέες συνθήκες επιβάλλουν σύγχρονες κοινωνικές πολιτικές, αλλιώς, θα μείνουμε στο περιθώριο της ιστορίας.
Η υψηλή, ποιοτική εκπαίδευση αποτελεί θεμέλιο για την ανταγωνιστικότητα της χώρας μας, για μια δημοκρατική, πραγματικά δωρεάν δημόσια παιδεία, που στηρίζεται σε γενναία αύξηση της δημόσιας χρηματοδότησης και σε ρηξικέλευθες, ριζοσπαστικές αλλαγές του εκπαιδευτικού συστήματος.
Η παγκοσμιοποίηση απαιτεί ευέλικτο και δημοκρατικό κράτος, ικανό να λύνει με αποτελεσματικότητα τα άμεσα προβλήματα της χώρας και του πολίτη. Προτεραιότητα, ο πολίτης, με αποκέντρωση αρμοδιοτήτων και πόρων. Απαιτεί ριζική ανασυγκρότηση του Εθνικού Συστήματος Υγείας, την πρόληψη και την υπεράσπιση ενός δημόσιου αγαθού κοντά στον πολίτη, για να προσφέρονται καθολικές υπηρεσίες. Αυτές οι υπηρεσίες είναι η βάση του κοινωνικού κράτους.
Εδώ, ο ρόλος της Αυτοδιοίκησης είναι καθοριστικός. Θεμελιακό πεδίο, σε αυτή την εποχή της ανασφάλειας, είναι η εργασία, η δουλειά και το ασφαλιστικό. Το καινούργιο μοντέλο ανάπτυξης της οικονομίας που καθιερώνουμε, το νέο, δίκαιο φορολογικό σύστημα, οι πολιτικές αναδιανομής του πλούτου, η ενίσχυση της εργασίας, όλα αυτά, ενισχύουν τη βιωσιμότητα και τις δυνατότητες του ασφαλιστικού μας συστήματος και τους πόρους του κοινωνικού κράτους.
Λέμε:
Δεν θα υπάρξει αύξηση στα όρια ηλικίας.
Δεν θα μειωθούν οι συντάξεις.
Βασική μας επιλογή, επίσης, είναι η στροφή της χώρας στην «πράσινη οικονομία». Το περιβάλλον, η ιστορία, η γνώση, είναι τα νέα θεμέλια της παραγωγής. Και η Ελλάδα, έχει τη δυνατότητα να βρεθεί ιστορικά, στην πρωτοπορία της ανθρωπότητας, με ένα νέο «πράσινο» μοντέλο ανάπτυξης, που θα κάνουν την χώρα μας μία δύναμη προόδου και ηθικής.
Γι’ αυτό, πρώτη μας πράξη, ως νέα κυβέρνηση, θα είναι η δημιουργία ανεξάρτητου Υπουργείου Περιβάλλοντος. Αλλά θα διεκδικήσουμε, ακόμα και τώρα, την δημιουργία αυτού του Υπουργείου, με το ξεκίνημα των εκλογικών διαδικασιών στις 11 του μηνός.
Φίλες και φίλοι, το αύριο της Ελλάδας, δεν βρίσκεται στη φτώχεια του παρελθόντος, αλλά στον πλούτο του μέλλοντος, που είναι το περιβάλλον, που είναι η γνώση, που είναι ο άνθρωπος. Και σε αυτόν επενδύουμε, αυτός είναι το επίκεντρο της πολιτικής μας.
Συντρόφισσες και σύντροφοι, κάθε κίνηση της Ελλάδας, κάθε πολιτική της στρατηγική, δεν μπορεί παρά να λαμβάνει υπόψη τις μεγάλες αλλαγές στον κόσμο. Και οι αλλαγές, γίνονται ραγδαίες. Ενδιαφέρον, για μας, έχει η στροφή που κάνουν πάρα πολλές χώρες πια προς το δημόσιο, καταγράφοντας την ύφεση του νεοφιλελευθερισμού.
Σήμερα, οι χώρες της Δύσης αναζητούν τρόπους και μεθόδους, να ελέγξουν τις ξένες επενδύσεις. Γιατί; Διότι δεν θέλουν να λεηλατηθεί ο πυρήνας του παραγωγικού τους ιστού, των υποδομών τους, των στρατηγικών επιχειρήσεών τους. Επιδιώκουν να διασφαλίσουν, στρατηγικά, δημόσια αγαθά. Γι’ αυτό, θέτουμε κι εμείς το ζήτημα αγοράς και κράτους, με έναν νέο τρόπο.
Γι’ αυτό, θα φέρουμε ειδικό σχέδιο νόμου στη Βουλή για την προστασία των κλάδων εθνικής στρατηγικής σημασίας στην ενέργεια, στις τηλεπικοινωνίες, στις μεγάλες υποδομές. Αυτό αποτελεί ζήτημα Δημοκρατίας και δημοκρατικού σχεδιασμού, αλλά επίσης, αποτελεί ζήτημα διασφάλισης της καθολικότητας των ποιοτικών δημόσιων αγαθών και των κοινωνικών μας δικαιωμάτων.
Παλεύουμε, επίσης, για μια κοινωνική και δημοκρατική Ευρώπη, μια περιβαλλοντική Ευρώπη, όπου δεν θα αποφασίζουν οι τραπεζίτες, αλλά οι πολίτες και οι δημοκρατικά νομιμοποιημένες ηγεσίες. Με δεσμευτικές προτάσεις, με νέες προτάσεις μας για την προσαρμογή του Συμφώνου Σταθερότητας, ώστε να έχουμε περιθώρια και ευκαιρίες, να επενδύουμε σε θέσεις εργασίας, σε γνώση, σε παιδεία, σε κατάρτιση.
Η Ελλάδα, που οραματίζομαι και οραματιζόμαστε, είναι μια Ελλάδα της συνεργασίας, της αυτοπεποίθησης, των ανοιχτών οριζόντων. Η δεξιά διακυβέρνηση, μια διακυβέρνηση μικρών οριζόντων, δεν το αντελήφθη. Δεν αντελήφθη τις μεγάλες ευκαιρίες, αλλά και τις μεγάλες προκλήσεις, οδηγώντας έτσι την ελληνική διπλωματία σε εσωστρέφεια.
Είναι απαραίτητη, ξανά, η διαμόρφωση μιας νέας εξωτερικής πολιτικής, μιας νέας εθνικής στρατηγικής σε διεθνές επίπεδο, ώστε να αποκτήσουμε ξανά το κύρος, τη δύναμη, την ισχύ, τη φωνή, την αξιοπιστία, για να μπορέσουμε να προωθήσουμε τα συμφέροντά μας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας. Και η νέα εθνική μας στρατηγική, στηρίζεται σε έναν νέο πατριωτισμό.
Σύντροφοι και συντρόφισσες, αδέλφια, μας ενώνουν πολλά. Μας ενώνει η εμπειρία του παρελθόντος μας, μας ενώνει η νέα αρχή του μέλλοντός μας, μας ενώνουν, αυτά που μας κληροδότησε, οι μεγάλες αλλαγές που μας κληροδότησε ο Ανδρέας Παπανδρέου.
Μας ενώνει, η περηφάνια μας για το έργο των κυβερνήσεων του Κώστα Σημίτη. Μας ενώνει, η μεγάλη παρακαταθήκη τους, το μεγάλο πολιτικό κεφάλαιο, που κάποιοι θέλουν να το μονοπωλούν, κάνοντάς το να πεθαίνει από ασφυξία. Μας ενώνει, η κοινή μας αντίθεση, απέναντι σε αυτούς που θέλουν να το υποβαθμίσουν, να το ξεχάσουν, να το κάνουν αντικείμενο εκμετάλλευσης, από άλλες πολιτικές δυνάμεις.
Μας ενώνει, η κοινή αποδοκιμασία όσων θέλουν να το μετατρέψουν σε δόγμα, δηλαδή, μια καρικατούρα κρεμασμένη στον τοίχο του σπιτιού μας. Μας ενώνει, η κοινή μας άρνηση να μοιράσουμε, να τεμαχίσουμε, να οικοπεδοποιήσουμε την συλλογικότητα των επιτευγμάτων και των κατακτήσεών μας, διότι έτσι τις απαξιώνουμε, τις νεκρώνουμε.
Μας ενώνει, μια κοινή κληρονομιά, που δεν ανήκει σε κανέναν, ανήκει σε όλους μας. Δεν ανήκει σε μένα, ανήκει στο Κίνημά μας, ανήκει στην ιστορία μας, ανήκει στους αγωνιστές μας. Την σεβόμαστε και την προστατεύουμε, την αξιοποιούμε, την διδασκόμαστε. Και δεν την αφήνουμε να γίνει προσωπική στρατηγική κανενός, ούτε διαχωριστική γραμμή ενός εσωτερικού διχασμού. Την κρατάμε, ως ζωντανή έμπνευση, ως μόνιμη πηγή μάθησης, ως μόνιμο αντικείμενο διαλόγου και ερμηνείας, ως συνεχή αναζήτηση της σημερινής μας ταυτότητας.
Όχι για να δώσουμε ξανά τελειωμένες μάχες του παρελθόντος, όχι για να πάρουμε κάποια ρεβάνς, αλλά για να διδασκόμαστε κριτικά για το σήμερα, να αναδεικνύουμε τον καλύτερο εαυτό μας για το αύριο, να μετουσιώνουμε διαχρονικά τις αξίες μας, σε πολιτικές που αντιμετωπίζουν τις νέες και ραγδαίες εξελίξεις στο διεθνές και ελληνικό περιβάλλον. Είναι η ιστορία μας, είναι η πηγή της έμπνευσής μας, είναι η πηγή και της έμπνευσης της νέας γενιάς.
Σύντροφοι και συντρόφισσες, μας ενώνουν πολλά, όχι για να μοιράσουμε αξιώματα, όχι για να μοιράσουμε εξουσία, όχι για να μοιράσουμε ρουσφέτια, όχι για να μοιράσουμε τα λάφυρα του κράτους, που καταλαμβάνει ένα κόμμα, όπως της Δεξιάς.
Αυτό που μας ενώνει, είναι ότι εμείς μοιραζόμαστε τα οράματά μας, μοιραζόμαστε τις ελπίδες μας, μοιραζόμαστε τους αγώνες μας, μοιραζόμαστε τις προοπτικές, για μια Ελλάδα διαφορετική, δημοκρατική, δίκαιη για τα παιδιά μας.
Είναι αυτό που εγγυάται μια νέα ψυχική ενότητα, μια συντροφική ενότητα, μια ενότητα ανθρωπιάς. Μας ενώνουν πολλά, οι αγώνες μας, οι αξίες μας, η δύναμή μας να αλλάζουμε, η δύναμή μας να αντιστεκόμαστε στις σειρήνες του κυβερνητισμού και να αφοσιώνουμε τις δυνάμεις μας στα κελεύσματα του λαού.
Φίλες και φίλοι, οι τελευταίες εβδομάδες ήταν, για το ΠΑΣΟΚ, συμπυκνωμένα χρόνια, με συγκρούσεις και πίκρες, με αντιπαραθέσεις και, πολλές φορές, με υπερβολές.
Ωριμάσαμε, ωρίμασα και εγώ.
Είδα, άλλαξα αποφάσισα.
Ωρίμασε το Κίνημά μας.
Και μετά τις 11 του Νοέμβρη, θα είναι μια νέα αρχή.
Θα πορευτούμε πιο ώριμοι, πιο συνετοί, αλλά και πιο αποφασισμένοι. Διότι η ενότητά μας, δεν θα είναι πια επίπλαστη. Θα είναι πολιτική. Θα εδράζεται σε μια νέα εντολή, όχι σε μια λευκή επιταγή, αλλά στην πολιτική των αλλαγών, της ανανέωσης προσώπων και δομών και θεσμών, με βάση τις αξίες μας.
Είμαι αποφασισμένος, να σεβαστώ αυτή την εντολή. Την νέα εντολή. Είμαι αποφασισμένος, να συγκρουστώ με αντιλήψεις και πρακτικές, που εμποδίζουν την υλοποίησή της.
Και θεωρώ αυτονόητο, ότι η νέα εντολή, θα είναι δεσμευτική για ολόκληρη την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, ώστε να δημιουργηθεί μια νέα συλλογική ενότητα, για την νέα νικηφόρα μας πορεία.
Μια νέα πορεία, που αφήνει πίσω αυτούς και αυτά που μας πλήγωσαν. Που πάει μπροστά, μ’ αυτούς και μ’ αυτά που θα ξανακάνουν το ΠΑΣΟΚ, το μεγάλο Κίνημα, των μεγάλων αρχών και των μεγάλων αλλαγών. Των νέων προτύπων και των νέων προγραμμάτων. Των νέων δομών και των μεγάλων κοινωνικών συμμαχιών της Κεντροαριστεράς. Των δρόμων που αφήνουν πίσω τους τα μικρά προβλήματα, τα εκβιαστικά διλήμματα, τις αδιέξοδες επιλογές, τις προσωπικές φιλοδοξίες.
Πάμε μπροστά και δυνατά, στον δρόμο των μεγάλων ανατροπών και του μεγάλου πατριωτισμού, που αφήνει πίσω το μικρό ΠΑΣΟΚ των συγκεχυμένων μηνυμάτων, των συντηρητικών αντιλήψεων, των ανύπαρκτων προοπτικών.
Πάμε μπροστά και δυνατά, για το ΠΑΣΟΚ της μεγάλης ιδεολογικής διαφοράς και μιας νέας μεγάλης στρατηγικής νίκης.
Ναι, θέλουμε τον Σοσιαλισμό, απέναντι στην βαρβαρότητα. Την βαρβαρότητα, που απειλεί την ανθρωπότητα, την κοινωνία μας, την ποιότητα ζωής, την ποιότητα διατροφής, την ποιότητα του πολιτισμού μας, τις κλιματικές συνθήκες, τις οικονομικές συνθήκες, για την ανάπτυξη, τους όρους ευημερίας μας, τις προϋποθέσεις της αειφορίας.
Πάμε λοιπόν, φίλες και φίλοι. Σας ζητώ, και πάλι, να πάμε μαζί.
Να πάμε μαζί για ένα νέο ξεκίνημα, για μια νέα εντολή.
Νέα εντολή και νέα αρχή.
Νέα αρχή και νέα ελπίδα.
Νέα αρχή για το ΠΑΣΟΚ, και νέα ελπίδα για την Ελλάδα και τον Ελληνισμό.
Νέα εντολή από τον λαό, με τον λαό, για τον λαό.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ για την αγάπη, την εμπιστοσύνη σας.
Την εμπιστοσύνη, που ξέρετε, ότι υπηρετώ και θα υπηρετώ.
Ευχαριστώ πολύ.
Να ‘στε καλά.
